تبلیغات
پروانه در تنهایی پیله خود چه شد؟

پروانه در تنهایی پیله خود چه شد؟

برای تمام دل های پروانه ای که همچون کبوتر در پروازند.

چرا

چرا همیشه فکر می کنیم در هر شرایطی باید یکی بالا سرمون باشه تا مارو به سمت هدف هامون بفرسته؟مثلا بگه امروز این کارو کن ،فردا اون کارو،پس فردا هم یه کار دیگه تا برسی در انتها به هدفت مثلا دانشگاه قبول شی یا سر کار از همه همکارات بهتر باشی!!

پس ما آدم ها خودمون کی می خوایم رو پای خودمون وایسیم؟ما ایرانی ها کی می خوایم مستفل شیم تا کی می خواهیم مسئولیت کار هامون رو خودمون فبول نکنیم؟تا کی؟

تا کی می خوایم خودمونو نشناسیم که بخوایم کار هایی رو انجام بدیم که بعدش احساس ندامت کنیم ودیگرانم اذیت کنیم با اشتبا هاتمون؟

چرا تا کسانی که پیشمون هستن رو از دست می دیم یا دور می شیم فدرشو می فهمیم؟چرا فرصت های بوجود اومده رو دو دستی نمی گیریم و از دست می دیم؟چرا همش چرا چرا می کنیم؟

کی فراره جواب بده؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟می قراره به حرفامون گوش کنه؟کی قراره زخم های دلمونو مداوا کنه؟چرا به دردو دل هم نمی خوایم گوش کنیم؟

چه جوابی داری بدی؟؟؟



دوشنبه 4 آبان 1388 | نظرات ()

من جوانی آزاد و بهاری
در سرزمینی سرسبز و مهربان هستم
سلام به همه کسانی که زندگی را
دوست دارند.
پروانه هستم عاشق هنر، وهنرمندی
کوچک در این پهنه بی کران...

پیوندهای روزانه

ورود نامردان ممنوع

نصف جهان

بزرگترین وبلاگ تفریحی(امید)

غریب تر از بهشت

نسل سوخته...(سهیل)

فانوس عشق

کلبه شیشه ای(نغمه)

مطالب اخیر

دلتنگی

بی معرفت

حقه روز امتحان

آرشیو مطالب

هفته سوم دی 1389

هفته چهارم آبان 1389

هفته دوم آبان 1389

نویسندگان

پروانه

آمار سایت

بازدیدهای امروز :
بازدیدهای دیروز :
كل بازدیدها :
كل مطالب :

امکانات جانبی

RSS 2.0